(จากแหล่งข่าวหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ......... วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2549 ที่ผ่านมา)

 

จากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ แหล่งหนึ่ง ได้รายงานเข้ามาทางสำนักพิมพ์ว่า ได้มีนักศึกษาหอพักจำนวนหนึ่ง สามารถทำให้ท่านนายกฯ ประกาศยุบสภาได้ ซึ่งมีรายละเอียดข่าวดังนี้

 

เมื่อเวลา 1.30 ของวันที่ 24 โดยประมาณ ที่บริเวณหอพักนักศึกษา ของมหาวิทยาลัยชื่อดังย่านรังสิต ที่มีน้ำดื่มคุณภาพดี ฝาแดงตรา "โดม" จำหน่าย ซึ่งเป็นหอพักที่ได้รับการเอารัดเอาเปรียบจากทางสำนักงานจัดการ(ปล้น)ทรัพย์สิน มากที่สุดหอพักหนึ่ง ได้เกิดกระแสไฟฟ้าดับขึ้น หลังจากที่ เมื่อตอนบ่ายได้มีการประกาศว่าจะมีการซ่อมแซมไฟฟ้า ในช่วง 13.30 - 14.00 น. แต่คาดว่าทางสำนักงานจัดการ(ปล้น)ทรัพย์สิน คงอ่านนาฬิกาผิด เพราะตอนเด็กๆไม่ยอมตั้งใจเรียน ทำให้มาซ่อมกระแสไฟฟ้า ในช่วงเวลา 01.30 - 02.00 แทน

 

แต่ในช่วงเวลาดังกล่าว มีนักศึกษาจำนวนหนึ่ง ได้ออกมาบริเวณระเบียงของห้องพัก และตะโกนโหวกเหวกโวยวาย เป็นข้อความ ซึ่งสามารถจับใจความได้หลายอัน ดังนี้

 

"...พี่น้องครับ...ที่เรามาร่วมกันดับไฟเพื่อเรียกร้องในวันนี้..."

"...ขอความร่วมมือกับหอพักที่ไฟไม่ดับ ให้ดับไฟ เพื่อแสดงพลังของนักศึกษาในการเรียกร้อง..."

"...พี่น้องครับ เราต้องการน้ำดื่ม "โดม" เพียง 50,000 ขวด เพียงเพื่อนำไปถอดถอนกระแสไฟฟ้าที่ดับลง เพื่อให้มันสว่างขึ้นอีกครั้ง..."

"...เอา ยูบีซีของเราคืนมา..."

"...น้ำดื่มโดม 50,000 ขวดเพื่อ นำยูบีซีของเราคืนมา..."

"...ทรัพย์สิน...ออกไป..."

 

 

 

ซึ่งจากกระแสข่าวที่ผ่านมาคือ มีสายของพรรคการเมืองพรรคหนึ่ง ที่มีบุคคลหน้าเหลี่ยมด้านๆ เป็นหัวหน้าพรรค อยู่ในบริเวณนั้น เนื่องจากหัวหน้าพรรค ต้องการการตัดสินใจจากกลุ่มนักศึกษากลุ่มนั้น เป็นกลุ่มสุดท้าย ก่อนมีการตัดสินใจยุบสภา

 

ซึ่งสายคนดังกล่าวเป็นคนหูหนวก ได้ยินสับสน จากคำว่า

 

"...ทรัพย์สิน...ออกไป..."  กลายเป็น  "...ทักษิณ...ออกไป..."

 

จึงทำให้กลับไปรายงานกับทางพรรคว่า เสียงสุดท้ายก็ยังไม่เห็นด้วยกับการที่หัวหน้าพรรคจะเป็นนายกฯต่อไป ทางพรรคจึงตัดสินใจยุบสภาในวันรุ่งขึ้นทันที

 

ซึ่งทางกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ก็ได้ออกมากล่าวขอบคุณ กลุ่มนักศึกษาในหอพัก ทั้ง 3 อาคาร ว่าได้แสดงความพร้อมเพรียง และแสดงพลัง ด้วยการร่วมกันดับไฟฟ้าในหอพัก เพื่อขับไล่นายกฯ และยังบอกอีกว่า ไล่รัฐบาล ดับเพียง 3 อาคาร แต่ถ้าจะไล่ทรัพย์สิน อย่างที่ทางกลุ่มนักศึกษาต้องการ คงจะต้องดับไฟทั้ง 25 อาคาร เพื่อขับไล่ หรือ ทำการซื้อน้ำดื่ม "โดม" เป็นจำนวน 50,000 ขวด เพื่อถอดถอนสำนักงานจัดการ(ปล้น)ทรัพย์สิน ต่อไป

 

 

รายงานข่าวจาก ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ผู้จัดการคณะตลกหอพักนักศึกษาอาคาร B2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อิอิอิอิอิอิอิ ขำๆนะ เอาเป็นว่า เรื่องราวจริงๆมันมีแค่ ไฟดับที่หอพักคืนวันที่ 24 แล้วก็มีคนออกไปตะโกนโวยวายแค่นั้นแหละ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ชื่อตอนอาจจะดูรุนแรง แต่ว่ามันเป็นอย่างที่ว่าจริงๆนั่นแหละ

 

ศุกร์เสาร์อาทิตย์ที่ตอนมาเราไปที่พัทยามาแหละ เนื่องจากว่า ธรรมศาสตร์กำลังจะไปเปิดศูนย์ที่พัทยา ทางมหาลัยฯก็ลเยให้งบกลุ่มกิจกรรมเพื่อเหมือนไปเปิดตัวให้ชุมชนรอบๆรู้ว่า เออ ธรรมศาสตร์จะย้ายมาแล้วนะ ก็เลยไปลงค่ายที่โรงเรียนแถวๆนั้น

 

ค่ายเสร็จวันอาทิตย์บ่ายๆ ก็เลยไปเที่ยวกันต่อที่คอนโดพี่ที่รู้จักกันแถวพัทยาใต้ โดยที่เราเอาของมาเยอะมาก เนื่องจากว่า มาทำค่ายด้วย ก็มีทั้ง กระเป๋าเสื้อผ้า โนตบุ๊ค กล้อง ขาตั้ง เอามาหมด เรียกว่า เหมือนบ้าหอบฟางเลยทีเดียว

 

ซักบ่าย 3 วันจันทร์(ที่ 13 กุมภา) ก็เดินทางกลับกรุงเทพ เรื่องมันเริ่มต้นที่ตรงนี้แหละ

 

เนื่องจากว่า คนมันเยอะ พี่บอล ซึ่งเป็นคนเอารถไป ก็เลยเสนอว่า ให้คน 3 คน นั่งรถ บขส กลับแล้วกัน หวยมันก็มาลงที่ เรา กับ พี่อีก 2 คน ก็เลยฝากของกลับไปกับรถพี่บอล ก็เอาขิงใส่ๆ แล้วก็กลับ

 

กลับมาถึงกรุงเทพฯตอนประมาณ 4 ทุ่ม ครึ่ง ก็ไปช่วย ITTAG เตรียมงานวันวาเลนไทน์ที่จะมีพรุ่งนี้ นิดหน่อย

 

แล้วก้ไปนอนที่ B6 ซึ่งมันเป็นหอบุคลากร เข้าออกได้ 24 ชม. เข้าหอไปประมาณ เที่ยงคืน ก็ไปนั่งคุยกันว่าเออ พรุ่งนี้ IDEA จะทำอะไรดี บนเวที เพราะต้องมีการแสดงด้วย

 

คุยกันไปคุยกันมา ก้มาตกที่ ร้องเพลงด่าท่านหน้าเหลี่ยมกันเถอะ!!!!

 

มีพี่คนนึงเลยเสนอขึ้นมาว่า เออ มันควรจะมีภาพด้วยนะ เราก้โอเค เดี๋ยวทำให้ แปปเดียวเสร็จ ก็เลยเดินออกไปหาโน๊ตบุ๊คที่ห้องกลาง (หอ B6 เป็นห้อง 4 คน มีห้องกลาง แล้วก็มีห้องนอนเล็ก 2 ห้อง เราคุยอยู่ในห้องเล็ก) ปรากฏว่าเดินออกมาหา ไม่มีโน๊ตบุ๊ค!!!!! ก็เลยสงสัย เฮ้ ลืมเอาลงมาจากรถรึเปล่า ก็ลงไปดู ก็ยังคงไม่มี

 

ความเครียดเริ่มครอบงำ เดินลงไปดุที่รถ 3-4 รอบก็ยังไม่เจอ ก็เลยเริ่มสงสัย ถามพวกที่มากับรถพี่บอลว่า มีแวะที่ไหนรึเปล่า เอาของลงมั๊ย สืบเสาะหากันยกใหญ่ สุดท้ายก็เลยเดากันว่า น่าจะอยู่ที่บ้านพี่บอล เนื่องจากก่อนที่พี่ยอลจะกลับมาที่มหาลัย เค้าไปแวะเอาของลงที่บ้านก่อน มีความเป้นไปได้ว่า อาจจะเอาออกแล้วลืมใส่กลับ

 

ออกจามหาลัยตอน ตี 2 เพื่อกลับไปที่บ้านพี่บอลดูว่าอยู่รึเปล่า

 

ระหว่างที่ขับรถไปกันนั้น ก็คุยๆกันว่า

 

"...แก๊ป พี่เห็นแก๊ป เอากระเป๋าลงมาจากคอนโดแค่ 2 ใบใหญ่ๆนะ คือ กระเป๋าเสื้อผ้า กับ กระเป๋ากล้อง..."

 

ใช่เลย!!!!! ลืมโน๊ตบุ๊คไว้ที่คอนโด

 

วนรถกลับมารับพี่ตั้ง ซึ่งเป็นเจ้าของคอนโด เพื่อกลับไปที่พัทยา ตอนตี 2 ครึ่ง !!!!!

 

ซึ่งระหว่างนั่งรถกันไปคุยกันไป ก้คุยกันถึงว่า ทำไมเราลืมเอาลงมา ทั้งๆที่มันเป็นของสำคัญ ไม่น่าจะลืม จนพี่บอลเสนอ ญัตติ ขึ้นมาว่า

 

"...เคยได้ยินคำว่า ผีบังตา เปล่า เพราะก่อนหน้านั้น แก๊ปยังถามพี่ตั้งอยู่เลย ไม่ใช่หรอ ว่าโน๊ตบุ๊คอยู่ไหนอ่ะ..."

 

ใช่แล้วครับ เรายังเล่นกับพี่ตั้งอยู่เลย

 

"...พี่ตั้งๆ โน๊ตบุ๊คแก๊ปอยู่ไหนอ่ะ..."

"...นี่ไงๆๆ ไม่เห็นหรอ ไอ้ตาถั่ว..." (พร้อมทำท่าแบะกระเป๋าโน๊ตบุ๊คออกให้ดู)

 

แล้วก่อนออกมาจากห้องพี่ตั้งก็เดินเข้าไปเช๊คอีกรอบว่าไม่ลืมของ "พี่ตั้งไม่เห็นโน๊ตบุ๊ควางอยู่"

 

ก็เลยสรุปกันว่าการลืมโน๊ตบุ๊คไว้ที่พัทยาครั้งนี้ โทษสิ่งที่เราเรียกว่า "คน" ไม่ได้!!!!

 

อีกเหตุการณ์หนึ่งคือ พี่ตั้งพอขึ้นรถมาก็บอกว่า เออ อย่าลืมเตือนพี่ปิดวาวล์น้ำนะ เพราะน้ำมันรั่วอยู่ ถ้าไม่ปิด ค่าน้ำพุ่งกระฉูดแน่ๆ ทุกคนเลยลงมติกันว่า

 

"...เค้าคงอยากให้เรากลับไปปิดวาวล์น้ำแน่ๆ..."

 

 

ถึงพัทยาตอน ตี 5 เอาโน๊ตบุ๊ค กลับมาถึงกรุงเทพฯตอน 7 โมงครึ่ง ได้นอนอยู่บนรถประมาณ ชั่วโมงนึงอ่ะ

 

กลับมาถึงห้องก็อาบน้ำ แล้วก็ไปนั่งทำงานใต้คณะ อยู่ทั้งวัน(+เรียนด้วย) อยู่จนเย็น ก็มาทำงานวันวาเลนไทน์อยู่ตรงเซ็นเตอร์พอยต์ โซน C เสร็จงานตอน ตี 1 ก่าๆ แล้วก็กลับห้องมานอน

 

 

 

 

 

 

สงสัยใช่มัย ว่าทำไมมันเป็น f....cking valentine ใช่แล้ว วันนี้ไม่มีเหตุการณ์อะไรที่เกี่ยวกับความรักเลย แบบว่า ชีวิตแทนที่จะตื่นเต้นเพราะมีใครเอาดอกไม้มาให้ แต่กลับตื่นเต้นเพราะลืมโน๊ตบุ๊คไว้ ตื่นเต้นเพราะเรื่องลี้ลับ ตื่นเต้นเพราะได้ด่าท่านเหลี่ยมบนเวทีงานวันวาเลนไทน์ แค่เนี่ย ไม่เห็นมีตื่นเต้นเพราะดอกไม้ ลูกโป่ง ช๊อคโกแลตเลย

 

 

 

เซ็งป่ะหล่ะ!!!!!